runningcobbler.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Welkom bij Running Cobbler

Veluwezoomtrail 2011
Ik ben John, 47 jaar, getrouwd met Anja en vader van drie dochters: Shirley (17), Lesley (15) en Kimberley (14).
Ik ben schoenmaker en loop hard.
Ah, vandaar de naam van deze blog: Running Cobbler
 
Hier vertel ik over mijn belevenissen, voornamelijk over hardlopen, waar ik in januari 2007 mee begonnen ben.
 
Mijn netto P.R.'s:
#     5 km. - 0.20.56u. - 02-09-2012
   (Maas en Waalse Dijkenloop)
#    8 km.(C.) - 0.40.03u. - 31-12-2010
#  8,6 km.(C.) - 0.45.37u. - 31-12-2009
          (Sylvestercross Soest)
#   10 km. - 0.41.56u. - 15-04-2014
     (Zomeravondcup 1)
#   15 km. - 1.05.21u. - 17-11-2013
       (Zevenheuvelenloop)
#   10 EM. - 1.11.06u. - 4-01-2014
         (Florijn winterloop)
# 21,1 km. - 1.36.12u. - 10-03-2013
            (City-Pier-City)
#  30 km. - 2.35.32u. - 13-04-2011
           (Groetuitschoorl)
# 42.2 km. - 3.29.37u. - 03-11-2013
          (New York CityMarathon)
# 52 km. - 5.50.44.u. - 24-06-2012
            (Veluwezoomtrail)
 
Laatste artikelen
22 maart 2015 Utrecht Marathon 42,2 Km.

?

 
15 november 2014 Zevenheuvelenloop 15 Km.

?

 
12 oktober 2014 Marathon Der Lage Landen Eindhoven 42.2 Km.

3:42:30u

 
21 juni 2014 Mar-athon rond Sneek en Meer 42.2 Km. 3:54:15u.  
11 juni 2014 Zomeravondcup 4 10 Km. 0.44.01u.  
21 mei 2013 Zomeravondcup 3 10 Km. 0.44.07u.  
6 mei 2014 Zomeravondcup 2 10 Km. 0.42.51u.  
 15 april 2014  Zomeravondcup 1  10 Km.

 0.41.56u.

 
15 maart 2014 Halve van Sint Anthonis 21.1 Km. 1.33.51u.  
 9 maart 2014 City-Pier-City 21.1 KM.   1.39.05u.  
9 februari 2014  Groet uit Schoorl run 10 Km.  0.42.17u.   
4 januari 2014
Florijn Winterloop
10 EM
1.11.05u.
 
17 november 2013
Zevenheuvelenloop
15 Km.
1.05.21u.
 
3 november 2013
New York City Marathon
42.2 Km.
3.29.37u.
 
30 september 2013
Berlijn Marathon
42.2 Km.
3,45.19u.
 
5 juni 2013  Zomeravondcup 4  10 Km. 0.44.28u.  
22 mei 2013  Zomeravondcup 3  10 Km.  0.43.19u.  
7 mei 2013
Zomeravondcup 2
10 Km.
0.44.28u.
 
14 april 2013
Rotterdam marathon
42.2 Km.
4.06.04u.
 
10 maart 2013
City-Pier-City
21.1 Km.
1.36.12u.
 
3 februari 2013
Asselronde
27,5 Km.
2.12.15u.
 
31 december 2012
Sylvestercross
8 Km.
0.40.30u.
 
18 november 2012
Zevenheuvelenloop
15 Km.
1.08.22u.
 
4 november 2012
New York City Marathon
42.2 Km.
Geannuleerd
 
6 oktober 2012
Kustmarathon
42,2 Km.
4.01.09u.
 
30 september 2012
Singelloop
10 Km.
0.42.57u.
 
23 september 2012
Dam tot Damloop
10 EM
1.15.05u.
 
2 september 2012
Dijkenloop
5 Km.
0.20.56u.
 
24 juni 2012
Veluwezoomtrail
52 Km.
5.50.44u.
 
6 juni 2012
Zomeravondcup 4
10 Km.
0.43.33u.
 
23 mei 2012
Zomeravondcup 3
10 Km.
0.48.33u.
 
8 mei 2012
Zomeravondcup 2
10 Km.
0.44.32u.
 
15 april 2012
Rotterdam Marathon
42,2 Km.
3.47.53u.
 
11 maart 2012
City-Pier-City
21,1 Km.
1.38.52u.
 
5 februari 2012
Midwintermarathon
27,5 Km.
2.23.37u.
 
7/8 januari 2012
Goofy Challenge Florida
21.1/42.2Km.
5.57.09u.
 
17 december 2011
Linschotenloop
21.1 Km.
1.38.23u.
 
20 november 2011
Zevenheuvelenloop
15 Km.
1.09.42u.
 
30 oktober 2011
Brabantmarathon
42,2 Km.
3.59.09u.
 
22 oktober 2011
VU Gebouwenloop
10 Km.
0.46.33u.
 
1 oktober 2011
Zeelandmarathon
42,2 Km.
4.56.23u.
 
18 september 2011
Great North Run
21.1 Km.
1.47.44u.
 
4 september 2011
Dijkenloop
5 km.
0.21.53u.
 
26 juni 2011
Veluwezoomtrail
52 Km.
6.41.00u.
 
8 juni 2011
Zomeravondcup 4
10 Km.
0.46.09u.
 
25 mei 2011
Zomeravondcup 3
10 Km.
0.47.10u.
 

10 mei 2011

Zomeravondcup 2
10 Km.
Geblesseerd
 
25 april 2011
Utrecht Marathon
42,2 Km.
4.08.28u.
 
19 april 2011
Zomeravondcup 1
10 Km.
0.45.50u.
 
13 maart 2011
City-Pier-City
21,1 Km.
1.41.30u.
 
13 februari 2011
Schoorl
30 Km.
2.35.32u.
 
9 januari 2011
Halve van Egmond
21,1 Km.
1.50.08u.
 
31 december 2010
Sylvestercross
8 Km.
0.40.03u.
 
18 december 2010
Linschotenloop
21,1 Km.
Afgelast!
 
21 november 2010
Zevenheuvelenloop
15 Km.
1.10.31u.
 
7 november 2010
Berenloop Terschelling
42,2 Km.
4.04.47u.
 
23 oktober 2010
VU gebouwenloop
10 Km.
0.46.26u.
 
3 oktober 2010
Zeelandmarathon
42,2 Km.
4.45.19u.
 
26 september 2010
Singelloop Utrecht
10 Km.
0.45.18u.
 
19 september 2010
Dam tot Damloop
10 EM.
1.22.42u.
 
5 september 2010
Maas en Waalse Dijkenloop
5 Km.
0.21.53u.
 
27 augustus 2010
Poldercross Stompwijk
2,5 Km.
54e
 
6 augustus 2010
Halve van Dalfsen
21,1 Km.
1.55.55u.
 
9 juni 2010
Zomeravondcup 4 Utrecht
10 Km.
0.47.26u.
 
26 mei 2010
Zomeravondcup 3 Utrecht
10 Km.
0.45.42u.
 
11 mei 2010
Zomeravondcup 2 Utrecht
10 Km.
0.48.13u.
 
25 april 2010
Virgin London Marathon
42,2 Km.
4.22.45u.
 
20 april 2010
Zomeravondcup 1 Utrecht
10 Km.
0.45.55u.
 
5 april 2010
Utrecht Marathon
21,1 Km.
1.49.29u.
 
13 maart 2010
3Bergenloop
21,1 Km.
1.43.54u.
 
21 februari 2010
Midwintermarathon
42,2 Km.
4.20.38u.
 
10 januari 2010
Halve van Egmond
21,1 Km.
Afgelast!
31 december 2009
Sylvestercross Soest
9 Km.
0.45.37u.
12 december 2009
Santa-Run Antwerpen
5 Km.
0.28.42u.
15 november 2009
Zevenheuvelenloop
15 Km.
1.17.04u.
1 november 2009
New York City Marathon
42,2 Km.
4.44.22u.
24 oktober 2009
VUmc Gebouwenloop
10 Km.
0.53.23u.
27 september 2009
Singelloop Utrecht
10 Km.
0.49.02u.
20 september 2009
Dam tot Dam loop
10 EM
1.33.07u.
19 september 2009
Damloop by Night
10 EM
1.28.14u.
6 september 2009
Dijkenloop
5 Km.
0.22.55u.
28 augustus 2009
Poldercross Stompwijk  
2,5 Km.
55e plaats
14 juni 2009
Marathon van Amersfoort
42,2 Km.
4.41.44u.
27 mei 2009
Zomeravondcup Utrecht
10 Km.
0.47.32u.
12 mei 2009
Zomeravondcup Utrecht
10 Km.
0.47.48u
26 april 2009
Antwerp 10 Miles
10 EM
1.27.21u.
13 april 2009
Utrecht Marathon
42,2 Km.
4.29.08u.
 
15 maart 2009
City Pier City
21,1 Km.
1.55.01u.
8 februari 2009
Groet uit Schoorl Run
10 Km.
0.50.07u.
13 december 2008
Startbaanrun Soesterberg
10 Km.
0.50.22u.
16 november 2008
Zevenheuvelenloop
15 Km.
1.18.59u.
25 oktober 2008
VUmc Gebouwenloop
10 Km..

0.52.06u.

 
19 oktober 2008
Amsterdam Marathon
21,1 Km.
1.53.24u.
28 september 2008
Singelloop Utrecht
10 Km..
0.51.21u.
21 september 2008
Groningen Stad Marathon
42,2 Km.
4.34.40u.
 
10 mei 2008
IJsselsteinloop
21,1 Km.
2.10.45u.
24 maart 2008
Utrecht Marathon
42,2 Km.
4.44.45u.
15 maart 2008
Haagsche Courant Loop
10 Km.
0.52.59u.
4 november 2007
New York City Marathon
42,2 Km.
4.52.56u.
21 oktober 2007
Amsterdam Marathon
42,2 Km.
4.29.44u.
7 oktober 2007
Singelloop Utrecht
10 Km.
0.49.30u.
 
9 september 2007
Halve van Rotterdam
21,1 Km.
1.59.16u.
24 mei 2007
IJsselsteinloop
21,1 Km.
1.59.27u.
9 april 2007
Utrecht Marathon
21,1 Km.
2.05.30u.
Lees meer...

Sadly, I was in...... But I didn't finish!

Door de superstorm Sandy ontstonden er veel problemen in New York, delen

van de stad overspoeld, geen electra, geen verwarming en velen ook

zonder huis.

Geen plek dus om een marathon te lopen en er een feest van te maken. Wel jammer dat de New York Mayor zo laat de beslissing nam.

Velen waren al naar NY gegaan en hadden in de EXPO hun startnummer opgehaald. De teleurstelling was dan ook groot dat de marathon op vrijdagavond afgelast werd. Dat hadden ze beter eerder kunnen doen, maar waarschijnlijk speelde de commercie hier ook een grote rol in.

Iedereen was nu in NY, het toeristengeld werd uitgegeven, de hotels hadden hun inkomsten en last but not least: op de EXPO is voor tientallen miljoenen dollars aan merchandising verkocht.

Uiteraard hebben wij ons wel vermaakt, een geweldige basketbalwedstrijd gezien van de NewYorkKnicks en de stad uitgebreid bekeken. Maar ik kwam voor de marathon. Dus de teleurstelling was groot.

Maar achteraf is het natuurlijk makkelijk te relativeren: Het had nooit zo'n feest kunnen worden, ik heb hem al 2 keer gelopen, het zou mijn 18e marathon worden, anderen zouden hun eerste marathon in NY lopen enz. enz. Maar het belangrijkste: De stad zat niet te wachten op een marathon! Eerst weer opbouwen en hulp verlenen.

Volgend jaar dan maar weer? Afwachten wat de organisatie ons gaat bieden.

De Zevenheuvelenloop

Dit jaar alweer voor de 5e keer aan de start bij de Zevenheuvelenloop. Elk jaar een verbetering van mijn PR op de 15 kilometer: van 1u18.59 naar 1u17.04 naar 1u10.31 naar1u09.42!

Ook dit jaar natuurlijk weer het doel om sneller te gaan, maar na een oproep door de Nederlandse Schoenmakers Vereniging om te lopen voor een goed doel, dit er ook maar bij gepakt. Tenslotte mijn 5e keer!

Het goede doel is de Stichting Beter ter Been, welke orthopedische schoenmakerijen opzet in diverse Afrikaans landen.

Geld heb ik ingezameld voor de stichting in de winkel d.m.v. de "gatenpot" op de toonbank en bij familie, vrienden en leveranciers.

Op 19 november dus met de trein naar Nijmegen voor een hartelijk ontvangst in Maxim, de ontmoetingsplaats voor veel lopers na de wedstrijd. Nu was er eerst een besloten bijeenkomst voor de lopers die zich ingezet hadden voor de stichting.

Na kennismaking met diverse collega-schoenmakers en mensen die de stichting ook een warm hard toedragen was het tijd voor een foto-moment met de ambassadeur van de stichting Nelli Cooman. (foto volgt!)

Leuk om haar eens in het eggie te ontmoeten. Zij maakte ook de voorlopige eindstand bekend wat de 14 lopers uit de schoenmakerij-wereld hadden opgehaald: ruim €. 5000!!! Top!

Als eersten gingen collega Hans Versteeg uit Wolvega (geen familie, maar ook een "running cobbler") en ik naar de startvakken. 

Een beetje miezer voor de start, overgaande in wat meer echte regen, maar een perfect temperatuurtje  voor een PR. De zandloperstart was dit keer ongekend smal, hooguit een meter of 2, dus de toppers waren al zeker voorbij kilometer 2 voor ik kon starten. Maar wel gelijk lekker de ruimte op het parcours.

Doel was de eerste kilometers te lopen op 4min30 en dat ging prima. Soms iets te snel, maar het ging lekker. Tja, de heuvels in het parcours zijn pittig maar goed te doen. Gelukkig zit in elke kilometer waarin heftig geklommen wordt ook een afdaling dus de gemiddelden bleven mooi op pijl.

Kilometer 10/11 zijn eigenlijk het gemeenste: lang vasl plat waarbij je het einde niet kunt zien. Ook gelijk mijn langzaamste kilometer in 4min56. Daarna lekker (bijna) alleen maar afdalen en proberen nog aan te zetten wat nog redelijk lukte ook.

Na tussentijden op elke 5 kilometer van 22min58 , 22min51 en 22min33 een mooie eindtijd kunnen noteren van 1u08min22! Eeen verbetering van mijn PR met 1 minuut en 20 seconden!

In Maxim nog de andere lopers gesproken en wat gedronken. Allemaal toptijden gelopen, iedereen had zijn of haar doel gehaald. In het groepje lopers had ik de 2e tijd, mijn naamgenoot uit Wolvega liep een geweldige tijd van 59min36!!

Waarschijnlijk was dit mijn laatste wedstrijd van 2012, de eindconclusie van dit jaar volgt nog!





Reacties (2)
Eindelijk weer tijd maken voor mijn blog en dan gelijk maar 4 wedstrijden op rij.

DIJKENLOOP 5KM

Zonder dat iemand het wist, de trainers niet, mijn loopmaatjes niet, me ingeschreven voor de 5 kilometer Dijkenloop in Beneden-Leeuwen op 2 september.
Mijn eerste wedstrijd in mijn nieuwe leeftijdsklasse 45-49 jaar.
 
Weggegaan om een PR te lopen en te knallen. Maar 5 kilometer blijft toch een lastige afstand, want je kunt je in de eerste 2 kilometer al helemaal kapot lopen.
Gelukkig ging het vandaag prima, met als resultaat een mooie PR.
Na de 21'53" van vorig jaar kon ik dit jaar een prachtige 20'56" lopen, een verbetering van maar liefst 57 seconde! Wow, bijna een minuut en dat op zo'n korte afstand.
En net buiten het podium in mijn nieuwe leeftijdsklasse, 4e van de 23! (25e van de 257 overall)
Volgend jaar maar eens proberen onder de 20 minuten te komen.
 

Dam tot Damloop

Nog zo'n onverwacht PR. Geen plannen voor een deelname aan de Damloop dit jaar, vanwege een vol programma.
Maar wel was ik van plan om even naar Zaandam te gaan om te gaan kijken bij een goed doel wat ik via de webshop steun: Stichting Gambia Team.
Zij verkopen veters bij hardloopevenementen om geld op te halen voor projecten in Gambia. En zoals jullie kunnen raden, lever ik deze veters voor een mooie prijs waarmee ik dit goede werk ondersteun.
 
Maar toen Ite, een van de mensen van de stichting, dat hoorde kreeg ik direct de vraag: "Wil je toch niet meelopen?" Tja, hoe kun je dan als hardloper weigeren?
Mijn PR op de 10EM stamde alweer uit 2010 dus daar moest makkelijk iets van af kunnen.
Op mijn schema van Piet en Geurt van Hellas stond eigenlijk een "Harde 20 kilometer" en ik kreeg wel toestemming, maar moest dan wel knallen! De opdracht was zelfs: PR op de 5 en de 10 km en dan maar zien wat er nog over is!
 
Na de start was het onmogelijk om op snelheid te komen, veel te druk. Een PR op de 5 verwachtte ik al niet, maar 22'43" was toch wel erg slecht, 2 minuten boven mijn 5km-PR. Ook een PR op de 10 was door de drukte onmogelijk: 46'35" dus zelfs 3 minuten boven PR.
Gelukkig kwam na het 10 kilometerpunt wat lucht op het parcours en kon ik eindelijk versnellen.
Bij de 15 km zat ik dan ook nog maar 26 seconde boven mijn 15km-PR.
 
Mijn finish uiteindelijk in 1:15'05" dus de laatste kilometer zelfs nog onder de 5' gekomen. Een verbetering van mijn PR met 7 en halve minuut.
 
 

Singelloop Utrecht

En de Singelloop in mijn eigen stad kon ik natuurlijk ook niet laten schieten en een goede "leegloop" mogelijkheid in aanloop naar de Kustmarathon 6 dagen later.
 
Dit jaar mijn PR op de 10 kilometer van 45'50" al teruggebracht naar 43'33", dus hoe zou het nu gaan?
Als onderdeel van het "Nederlands Kampioenschap op de weg" aan de start in het wedstrijdvak. Lekker vooraan dus en drie-en-halve minuut na de dames starten.
Vanaf het begin lekker tempo kunnen houden waarna ik een tussentijd op de 5 kilometer kon noteren van 21'22", slechts 26 seconde boven mijn PR van een paar weken terug.
 
De meeste lopers kon ik echt niet bijhouden maar gelukkig kon ik wel vanaf 4 kilometer diverse dames gaan passeren. Nog een rondje om het Wilhelminapark en dan het laatste stuk op de Maliebaan. Het gevoel was goed, er zat weer een PR in, dus kon ik nog aardig doorgaan.
De finish gehaald in 42'57"! Dus weer een verbetering met ruim een halve minuut.
 
             Kapot naar de finish!                            Veel snellere lopers op het NK.
 

De Kustmarathon

Na twee jaren ploeteren bij de Kustmarathon, bekend staand als de zwaarste van Nederland, moest het nu maar eens goed gebeuren.
In 2010 kwam ik in de problemen door de onbekendheid met het parcours: het strand maar vooral de duinen in het tweede deel. Eindtijd 4:45'19"
 
In 2011 wilde ik een revanche, al had ik in 2010 meermalen geroepen: "Dit doe ik nooit meer!"
Maar toen was het weer de grote spelbreker: 26 graden! 
Niet te doen op het strand en in de duinen. Het resultaat? Mijn slechtse marathontijd ooit: 4:56'23"!
 
Dus weer heel vroeg op pad met Kees en Ruud, maar helaas zonder loopmaatje John Hardeman. Balen van zijn blessure, hij had zich verheugd om het parcours van onze verhalen te zien.
In bar slecht weer naar Zoutelande, regen en wind. Wat zou dat worden.
 
In Zoutelande een bakkie koffie gedaan met Maurice en bij hem één van de flessen voor onderweg achtergelaten. Petra zou die oppikken. En de andere fles afgegeven aan Günter die op me had zitten wachten in de auto, voor het restaurant waar we zaten. Maar ik kon geen contact met hem krijgen vanwege de slechte telefoonverbinding. Dus bij deze: Nogmaals bedankt Günter!
 
Met de bus naar de start in Zoutelande en daar knapte het weer precies op het goede moment op.
Na de start in een mooi groepje op pad met Ruud, Kees, Richard, Gerard en Pascal. Allemaal gefixeerd op twee stel mooie billen voor ons, precies het goede tempo.
 
Op een gegeven moment liepen Kees en ik weg bij de groep en op de stormvloedkering moest Kees nodig wat vocht kwijt. Ik zei: "Ik loop rustig door." En meestal werkt dat ook wel, na een paar kilometer zou Kees wel weer aanhaken.
 
Maar niets daarvan. Veel omgekeken, maar geen Kees te bekennen. Mijn tempo bleef lekker rond de 5'30" per kilometer wat ook mijn doel vooraf was.
Na de stormvloedkering hoorde ik het bekende fluitje van Petra. Staande op een bank iedereen aanmoedigen, samen met Erik. Ik kreeg mijn flesje met sportdrank en keek even waar Kees bleef. Die was weer in het groepje gaan lopen, precies hetzelfde gemiddelde als ik. Dus dan kom je ook niet bij elkaar.
 
En ook nu dacht ik dat de rest wel zou aanhaken, maar alleen ging ik het strand op. Wel wat wind maar gelukkig van opzij, het strand perfect om te lopen: Keihard!
Even iets versneld om bij een groepje te komen en in 1:58'14" het halve marathon punt gepasseerd. Mooi op schema dus.
 
Rond kilometer 25 kwam Kees ineens weer naast me lopen, samen met Gerard en Pascal.
Samen de rest van het strand af gelopen en toen de duinen in.
Wat de andere jaren nog een drama was, voelde nu prima. Heerlijk mensen inhalen en dribbelend de duinen op en hardlopend er weer af.
Na een poosje verloor ik Kees voor mij uit het oog en achter mij verdwenen Pascal en Gerard.
Rekenend ging ik verder: Nog 14 kilometer te gaan, maal 6 minuten (Moest makkelijk kunnen) plus 2 extra minuten voor de laatste 200 meter.
In eerste instantie leverde dat een tijd op boven de 4 uur, maar elke kilometer ging ruim onder de 6 minuten. Na 38 kilometer had ik nog 28 minuten om de laatste 4,2 kilometer te pakken om onder de 4 uur uit te komen.
 
 
Maar helaas, ik had buiten het hoogste punt in de kustmarathon gerekend. En die zit ergens in kilometer 39. Twee flinke klimmen die ik niet dribbelend kon volbrengen, daar ging mijn tijd.
Het laatste stukje strand en dan omhoog naar Zoutelande. Toegeschreeuwd door Petra, Erik en Kitty.
        Filmpjes HIER!
De finish gehaald in 4:01'05"! Kijk, mijn revanche is binnen! 44 minuten sneller dan in 2010 en zelfs 54 minuten als 2011!
 
En nu? Op naar mijn derde New York City Marathon en mijn 19e (ultra) marathon.
Lees meer...
Dit jaar viel weer de keuze om de Veluwezoomtrail te lopen.
Nu eens niet met Kees maar met loopmaatje John Hardeman van Hellas. Voor John zijn eerste trail en ultra.
 
Sinds kort lopen we op schema's van Piet en Geurt van Hellas en daarin zaten geen Langzame Lange Duurlopen, maar juist veel snelle en wisselduurlopen. Even wennen met geen enkele LD op een langzamer tempo dan marathontempo. Maar voor ons gevoel zijn wij hierdoor wel sterker en sneller geworden. Nu kijken of dat ook zo is.
 
De weersvoorspellingen gaven 95% kans op regen met een graadje of 15. Prima temperatuur en een beetje regen is ook niet erg, maar 95%?
 De Sjonnies klaar voor de start!
 
Na de start op het terrein van het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten rustig vertrokken. Even aanvoelen en aftasten.  
Beetje slalommen om de plassen en behoorlijk wat klimmen en dalen.
Wat een prachtige omgeving om te lopen.
 
Na 17 kilometer in 1u36m de eerste bevoorradingspost. Een lekker tempo kunnen aanhouden het eerste stuk dus, 11 kilometers gingen onder de 6 minuten.
Even snel wat te eten naar binnen gewerkt en weer op pad.
Tot een kilometer of 30 geen echte problemen voor ons beide. Daarna ging het soms wat moeizaam.
Om de beurt even een dip, maar doordat we samen liepen trokken we elkaar daar doorheen. Dan de één eens voorop, dan de ander.
Even doortrekken naar de bevoorradingspost bij 38 kilometer. Beide blij om even te kunnen zitten en wat te eten.
 
Nog 14 kilometer te gaan.
De laatste loodjes. Maar wel pittige loodjes. In het laatste deel nog een groot stuk over open vlakte, vorig jaar aan het begin en genieten van de omgeving. Dit jaar heel anders: in het laatste deel, veel wind en regen en modderpaden.
 
Nu maar geen moeite meer doen om de plassen te ontwijken maar er gewoon recht doorheen.
John kreeg het dit laatste stuk erg zwaar terwijl ik weer wat energie leek te krijgen. Misschien wel doordat ik tot de conclusie kwam dat er een vet PR in zat. Onder de 6 uur moest mogelijk zijn, terwijl ik er vorig jaar 6u41 over gedaan had.
 
Na 45 kilometer gaf de Garmin van John er de brui aan. Lastig, maar ik kon nog wel zien hoe het met de tijd en de kilometers stond. Vorig jaar haalde mijn Garmin ook (net) de finish.
Met 49 kilometer op de klok in 5u30 moest een tijd onder de 6 uur toch haalbaar zijn.
Maar ook mijn Garmin gaf het net voor de 50 kilometer op: ook batterij leeg.
 
Gelukkig stonden hier wat verkeersregelaars langs de route en die wisten hoe ver het ongeveer nog was. Maar ja, "Nog 3 kilometer te gaan" lijkt een makkie, maar wat voor 3 kilometer.
Nog een paar flinke klimmen in het parkoers en de benen waren toch al behoorlijk leeg. Echt stoempen om naar boven te komen: handen op de bovenbenen en duwen maar.
 
Maar daar kwam dan toch de finish in zicht, met een klok die 5uur 50 aangaf! Hand in hand gingen de Sjonnies onder de vlag door! Moe maar heel blij en trots.
Voor John zijn eerste trail en ultra en voor mij een verbetering met maar liefst 51 minuten! Wow, dat is bijna één minuut per kilometer sneller.
Het biertje van een van de sponsors smaakte dan ook prima!
    En mijn Schoenen?
Lees meer...
Vorig jaar kreeg ik op het laatste moment nog een uitnodiging van Jorit Drieënhuis om als Centraal Beheer relatie mee te doen aan de Midwintermarathon. Helaas stond de 30 kilometer van Groet uit Schoorl al op het programma.
Dit jaar kreeg ik dus tijdig de uitnodiging om als relatie deel te nemen.
     
 
 
Omdat ik ook familie en relaties mee mocht nemen kon Kees ook mooi meelopen. En dan kon ik weer meerijden.
Goed geregeld door Centraal Beheer: een aparte ruimte met versnaperingen. Gewoon lekker relaxed voorbereiden. Kees nam dit wel heel letterlijk.
 
Het beloofde een koude loop te worden met temperaturen van rond de -9 graden. Geen twijfel over de broek dus, maar nog wel even over de bovenkleding: Geen jasje, wel een jasje.
Mijn startnummerband vergeten dus mijn startnummer aan mijn shirt en het jasje er overheen.
Die kan dan altijd nog uit en om mijn middel.
 
Vandaag echt een eigen plan getrokken en na de start verdween Kees al snel uit het gezicht.
Ik wilde proberen de kilometers te maken in tempo's van rond de 5 minuut 10. De eerste kilometers zat ik daar natuurlijk net onder.
Op de beschutte stukken was het wel lekker lopen en was het jasje al snel te warm. Om mijn middel gedaan en een kilometer later ook mijn handschoenen uit.
 
Maar daar kreeg ik spijt van: op de lange klim rond de 14 kilometer kreeg ik het wer zo koud: wind tegen en geen zonnetje in je gezicht. Handschoenen dus maar weer aan, maar koud bleef het.
Door het lange vals plat lukte het niet om mijn tempo vast te houden.
Er zouden wat supporters langs de route staan, maar helaas heeft alleen Marco mij gespot. Hij liep nog een stukje mee en sprak bemoedigende woorden. Goed zo, Marco! Bedankt.
 
Ik was blij dat het er na 27,5 kilometer op zat en dat ik rechtdoor mocht. Rechtsaf voor de hele marathon zou nu echt een beproeving geweest zijn.
 
Ik kwam op een eindtijd van 2 uur 23.37 dus een gemiddelde van bijna 11,5 km/u.
Op zich wel tevreden met mijn eindtijd, een goede voorbereiding op, het vlakke, Rotterdam.
Maar eerst nog de City-Pier-City.
Lees meer...

Wat vooraf ging

Na het lezen van de blog van Raymond Sneekes over zijn deelname en dat van Patricia aan de Disney World Marathon Weekend 2011 in Florida kreeg ik ook de kriebels. Dit wilde ik ook.
Wat een geweldig avontuur leek me dat.
Maar als ik dan toch ging, wilde ik net als Raymond deel uitmaken van de Goofy Challenge.
 
De Goofy Challenge bestaat uit de halve marathon op zaterdag en de hele marathon op zondag.
Na overleg met Anja besloten niet de New York City Marathon te gaan lopen in 2011, maar me in te schrijven voor de Goofy Challenge 2012.
Aan de NYC-marathon kun je (bijna) alleen deelnemen wanneer je via een reisorganisatie boekt en dat is aardig aan de prijs.  In 2007 en 2009 al eens meegedaan en toen kon alleen Anja mee.
Naar Florida  konden onze drie dochters ook mee en daar zeiden deze dames natuurlijk geen nee tegen.
 
Nu maakten we er dus maar gelijk een weekje vakantie van: Verblijf in het Disney New Orleans Riverside hotel en 5 dagen toegang tot de parken.
 

De EXPO

Net als bij de New York City marathon is ook hier een grote EXPO waar je je startpakket op moet halen en waar allerlei (hardloop) spullen te koop zijn.
In Disneyland is deze EXPO op het terrein van de ESPN Wide World Sports Complex. Een giga-groot sportpark waar wel 200 evenementen per jaar georganiseerd worden.
 
Na het ophalen van de de startnummers, ja 2 startnummers want jongste dochter Kimberley loopt de Mickey Mile, nog even shoppen bij de Marathon Merchandising.
Voor elke afstand een eigen kledinglijn: voor de halve, de hele, de Goofy Challenge maar ook voor de 5k-familyrun en de Marathon Relay.
Al snel stonden Anja en Shirley met een paar spulletjes in de rij bij de kassa, terwijl ik nog even verder snuffelde.
 
                  
        Deel van de EXPO                             Op naar de kassa                Ik had nog niet genoeg shirts
 
 
 

Kimberley en de Mickey Mile

Op vrijdag 6 januari was op het ESPN-complex de dag van de Kids Runs.
Niet alleen een Mickey Mile voor kinderen tussen de 9 en 13 jaar, maar voor alle kinderen.
 
100 meter dash voor 1 tot 3 jaar, 200 meter dash voor 4 tot 6 jaar en 400 meter dash voor 7 en 8 jarigen. Maar de mooiste afstand is natuurlijk de Daiper Dash (de Luier race) voor kinderen onder de 1 jaar! Startlocatie? OP de finishlijn!
 
Op één van de vele sportvelden verzamelen en wachten in de volle zon op de start van de Mickey Mile, de start precies om half één 's middags.
Een beetje een rommelige start: geen echt startvak, een denkbeeldige startlijn tussen twee vlaggen en veel ouders die mee willen rennen met hun kinderen.
Kimberley een plekje laten zoeken bij één van van de vlaggen en toen ging Anja met Lesley en Shirley richting  de atletiekbaan waar de finish zou zijn. Zelf zocht ik een strategisch plekje langs de route, zodat ik als Kimberley gepasseerd was ik verderop nog een keer kon kijken.
 
Mickey Mouse kwam speciaal om alle kinderen te laten starten en al snel kwamen de eerste lopers langs. Even wachten op Kimberley en haar aanmoedigen. Dan hollend naar de waterpost waar ik haar net op tijd nog een keer kon spotten.
                                
             Klaar voor de start                                Bijna bij de finish                            Trots op haar medaille
 
Kimberley heeft de Mickey Mile gelopen in 9 minuut 49! Toch mooi 9,8 km per uur en dat met die warmte! Topper!
 
Op zaterdag het eerste onderdeel van de Goofy Challenge: De halve marathon.
Op advies van de organisatie al heel vroeg de bus genomen naar het startgebied. Heel vroeg? Ja heel vroeg, want om iets over 3 uur 's nachts zat ik in de bus. De start is om half 6, maar je moet nu eenmaal op tijd aanwezig zijn.
Achteraf blijkt het startvak slechts 20 minuten lopen van het hotel te zijn!
 
Dus voor half 4 liep ik, vanuit de bus, met de stroom mee richting het startgebied. Net als in New York veel enthousiaste vrijwilligers om de weg te wijzen.
In het startgebied diverse tenten voor de sponsors en een disc-jockey die voor het nodige vermaak zorgde.
Na even rustig wat gegeten en gedronken te hebben werd het tijd om de tas in te leveren en op het afgesloten lopersdeel nog even te wachten, voor de wandeling naar het startvak begon.
 
Gelukkig mocht ik in startvak B, de tweede start. Dus om half 6 was eerst de start van de rolstoelers, gevolgd door de eerste wave. Veel vuurwerk en vermaak in de startvakken.
Toen de 1e wave weg was schoven wij langzaam naar voren en konden we wachten op het startteken van Donald Duck.
 
Vandaag alleen maar tot doel om de halve marathon rustig uit te lopen, met de hele van morgen in gedachten.
Dus op advies van Raymond ook een fototoestel meegenomen. Onderweg genoeg te zien, zoals de diverse Disney-figuren waarmee ik dus ook op de foto ben gegaan. Soms stonden er een paar lopers voor je in de rij, but who cares?
 
Vandaag alvast een voorproefje van de route van de hele marathon: van Epcot naar Magic Kingdom en weer terug. Ondanks het vroege tijdstip toch nogal wat publiek: buiten de parken door het "gewone" volk en in de parken door enthousiaste Disney-medewerkers.
 
Net onder de 2 uur naderde ik de finishlijn, maar net daarvoor stonden Goofy en Mickey. En ja, daarmee wil je op de foto, dus 2 meter voor de finish stoppen, foto maken en dan pas over de streep. Zo vaak als in deze halve marathon ben ik nog nooit gestopt!
Op zondag toch maar weer vroeg op, de sfeer op het terrein is ook bijzonder, dus dat hoort er gewoon bij.
Eigenlijk is de startprocedure hetzelfde alleen zijn er nu geen 27000 lopers maar slechts 20000.
Ook vandaag weer veel lopers in het startvak waarvan je denkt: "Wat doen die hier?"
Veel te zwaar en duidelijk niet voorbereid op een marathon. Maar net als bij de halve kom je de eerste wandelaars al tegen na 1 kilometer en die wandelen dus ook de marathon gewoon in 7 uur uit! Tja, de commercie van Disney speelt ook hier een rol.
 
Vandaag het plan om op een 4-uurs schema weg te gaan, wat een tempo van 5min40 per kilometer inhoud. Dat lukte vandaag weer aardig, alhoewel de eerste kilometers wat snel gingen.
Helaas had ik vandaag ook weer last van de "koude pies" en moest ik 3! keer stoppen voor een plaspauze. Telkens 30 tot 40 seconde kwijtraken, alhoewel ik die daarna weer in liep.
 
Bij de marathon doe je alle vier de thema-parken aan en ook vandaag weer onder het kasteel in Magic Kingdom door.
   
             Het kasteel                           Hollywood studio's                 De Tower of terror!
 
Het tempo bleef er lekker in en het ging prima ondanks de halve marathon. Bij 27 kilometer mijn bekende dipje, maar ik kon hier doorheen lopen. Zelfs bij de 32/33 kilometer kon ik door.
Toch ook nog maar een paar keer gestopt voor een foto bij de figuren die er gisteren niet stonden.
 
Op mijn Garmin had ik alleen mijn huidige min/km in het scherm staan, samen met hartslag en totale afstand. Ik nam me voor om pas bij 35 kilometer naar mijn totale tijd te kijken of er een PR in zat. Maar bij 35 dacht ik: "Nee, pas bij 37 km. Makkelijker rekenen: 5 keer 6 minuten."
Maar ook bij 37 keek ik niet, het ging nog te lekker.
Pas bij 40 kilometer keek ik naar mijn totaaltijd en ja, een tijd onder de 4 uur was mogelijk.
Dus nog even aan proberen te trekken al ging dat niet gemakkelijk. Mijn bovenbenen helemaal verzuurd.
Maar in Epcot kwam ik tot de conclusie dat het parcours volgens mijn Garmin geen 42,2 kilometer kon zijn. Ik moest nog naar de parkeerplaats (finish) toe terwijl mijn Garmin al boven de 42 kilometer stond.
Uiteindelijk werd de afstand 42,5 kilometer en haalde ik de 4 uur dus niet.
Geen probleem met 4 uur 1 ben ik ook heel tevreden.
 
      
    Happy met mijn tijd!                                                                                    Met de extra Goofy-medaille
 
Met anderhalve marathon, waarbij slechts 24 uur tussen de starts,  binnen 6 uur uitlopen ben ik heel tevreden!
 
Al met al een heel bijzonder evenement om mee te maken. Leuk om met de hele familie een weekje in Disney World Florida te zijn en af te sluiten met zo'n bijzondere loop.
Ik kan deze loop aan iedereen aanbevelen!
Lees meer...
 
Een jaar geleden werd de Linschotenloop afgelast vanwege de sneeuw, dit jaar geweldig loopweer.
Met een graadje of 8, af en toe een zonnetje en een beetje wind, de ideale omstandigheden voor een PR.
 
Maar dat was nu net niet mijn bedoeling. Maandag voor de Linschotenloop was mijn laatste dag van mijn Sportvasten-kuur. En dan zou deze wedstrijd gewoon te snel komen.
 
Sportvasten
Al tijden heb ik problemen met een extreem hoge hartslag. Bij de Zevenheuvelenloop een gemiddelde hartslag van 190 en een max. van 204!
Wat ik ook probeer, mijn hartslag blijft hoog. Nu is iedereen verschillend, maar bij mijn  leeftijd van 44 is een max. van 204 wel erg hoog.
Door de verhalen van Running Ronald en John de Boer over hun ervaringen met Sportvasten, werd ik daar toch ook wel nieuwsgierig naar.
Dus me eens laten informeren door Esther, die als Sportvasten-coach werkt.
Voor mij kwam ze met een duidelijk verhaal, meer dan wat je op de site van Sportvasten hierover kunt lezen en waar veel mensen hun mening al op baseren. Zelfs het NOC-NSF baseert hun artikel op de informatie van de site.
Trouwens, momenteel loopt er in het UMC een onderzoek naar de resultaten van Sportvasten.
Uiteraard, ieder zijn mening, maar laat mensen die het wel doen in hun waarde.
 
Dus ik heb die Sportvastenkuur gedaan. Ik zal hier niet uitgebreid op ingaan. Lees het  verhaal van RunningRonald maar. Hij heeft hier een duidelijk verhaal over geschreven.
 
De Linschotenloop
Met mijn vaste loopmaatje Kees weer op weg naar Linschoten. In de sporthal al snel John de Boer en Petra gevonden, net als Erik en Gert.
De afspraak was dat ik samen met Gert zou lopen, omdat ik vandaag echt wilde voelen hoe ik er nu voor stond. Maar Gert bleek toch weer een afspraak te hebben met een dame, SillyGirlRunning, dus ik verschoof naar John en Petra.
John zou Petra naar een tijd onder de 1 uur 45 proberen te brengen, wat neer zou komen op 5 minuten per kilometer. Voor mijn plan eigenlijk te snel, but who cares....
 
De eerste 4 kilometer dan ook geprobeerd Petra te volgen, maar die floept overal tussendoor dus lastig bij te blijven. In de 5e kilometer kwam ik ineens voor Petra en John te lopen en zag ik ze niet meer achter me.
En het ging eigenlijk heel gemakkelijk, 5  minuten per kilometer. Dus dan maar iets versnellen naar 4'45"/km. Ook dat ging heel gemakkelijk.
Na 12 kilometer vroeg ik aan een andere loper die net op zijn horloge keek welke tijd hij had. (Ik had alleen mijn hartslag, totale afstand en huidige tempo zichtbaar op mijn Garmin.)
De 12 kilometer hadden we gelopen in 58'30' dus toen toch maar aan het rekenen geslagen:
Nog 7 kilometer te gaan, 5 minuten per kilometer, betekent 1:43'30!
Maar wat was mijn PR nou? Daar had ik helemaal niet naar gekeken want dat was het doel voor vandaag helemaal niet. Maar moest ergens rond de 1:41 of 1:42 zitten.
 
Ik zoelde me zo goed dat ik besloot dit tempo vol te houden tot 15 kilometer en dan te kijken of ik kon versnellen. Elke seconde onder de 5 minuten/kilometer zou me dichter bij mijn PR brengen.
 
Maar daar ging ik al: Ook kilometer 13 ging al in 4'39" en de volgende weer sneller. 4'35" , 4'37", 4'38", 4'39", 4'34", 4'34", 4'33" en de laatste zelfs in 4 rond!
WOW wat is dat lekker: 9 kilometer lang alleen maar mensen inhalen en doorgaan. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Geen vermoeidheid, een wat lagere hartslag en zelfs nog een eindsprint die ik al 4 kilometer voor het einde in kon zetten en ook volhouden.
 Een kleine smile kon er zelfs van af.
 
Vlak voor de laatste bocht naar de finish hoorde ik Kees naar me roepen. Hij was dus al binnen, had ook niet anders verwacht. Ook hij had een geweldig mooie PR neergezet.
De laatste bocht om en daar de klok van de finish. Ik zag op de 2e plek een 3 staan en keek dan ook niet verder naar het derde cijfer maar naar de secondes: Doortrekken! Dan haal ik een sub1uur40!
 
Maar onder de finishboog viel mijn oog toch op het derde getal: een 8? Wow, dat is nog mooier!
Mijn eindtijd kwam officieel uit op 1:38'23"! Een verbetering van mijn PR met ruim 3 minuten, terwijl ik niet eens voor een PR op pad was gegaan.
 
Of het komt door het Sportvasten, de perfecte omstandigheden of dat ik gewoon een goede dag had, weet je natuurlijk nooit zeker. Wat ik wel weet dat ik nog nooit zo gemakkelijk een halve marathon heb gelopen: geen inzinking en zelfs een negativ split kunnen lopen. (50'35" om 47"48")
 
En nu op naar de GoofyChallange!
Lees meer...
 
Na de redelijk teleurstellend verlopen hardloopjaar, met alleen een PR op de halve Marathon (City-Pier-City) en een eerste volbrachte Ultra (Veluwezoomtrail), aasde ik nog op een PR op de marathon.
 
Ook Kees was niet tevreden met zijn marathons van dit jaar, met uitzondering natuurlijk van de Rotterdam Marathon, waar hij een PR liep. Alle wedstrijden waar we dit jaar aan deelnamen waren bijna allemaal op zeer warme dagen.
 
Dus toen Kees zich inschreef voor de Brabant Marathon, begon het bij mij ook te kriebelen: Wel of niet meedoen?
Even de Kustmarathon afgewacht, weer veel te warm, en toen de beslissing genomen: Inschrijven!
 
Al in de weken voor de marathon had ik me voorgenomen dat ik rustig zou starten en me niet zou laten meeslepen door Kees. Ik weet het ondertussen wel: Mijn hartslag is momenteel gewoon veel te hoog.
 
Na de start gewoon weer veel te snel weg, maar al snel wat tempo terug genomen. Maar ja, wederom niet genoeg. Kilometer na kilometer ging in een tempo van tussen de 5'10" en 5'25" per kilometer.
Al snel liep ik met een andere loper voorop in een groepje van een man of 8. Kees bungelde daar achteraan en riep natuurlijk naar me dat ik te snel ging. Maar ik liep zo lekker.....
 
Na een drankpost (10km) viel ineens het groepje uit elkaar en kwam Kees weer naast me lopen. Samen met een derde loper, een Zeeuw genaamd Hanno, gingen we in hetzelfde tempo door.
Met na 21 kilometer een uitschieter naar 5'06". Lekker opgezweept door het publiek natuurlijk! Dat is het leuke van 2 rondjes en dat de halve marathon bijna ging starten.
Halverwege! (Foto Hans)
 
Na 26 kilometer zei ik Kees en Hanno gedag en ging ik echt in tempo terug, ondanks dat we toen nog op het schema van 3:45' zaten. Of eigenlijk moest ik vertragen omdat ik op een veel te hoog schema liep.
 
Tot 29 kilometer hield ik Kees en Hanno nog in het vizier, maar toen raakten ze uit zicht.
Wat kreeg ik het vanaf dat moment weer zwaar..........
Kilometer 30 was de eerste boven de 6 minuten. (6 seconde maar.) En daarna wisselde het een beetje: soms eronder maar meestal erboven.
 
STOM, STOM, STOM, STOM......
Ondanks al mijn goede voornemens weer te hard gestart. Ik leer het gewoon nooit.......
Met horten en stoten liep ik daarna verder, ingehaald door allemaal halve marathonlopers. Dit werkte ook niet motiverend. Mijn  slechtse kilometer 7'16" (en mijn enige boven de 7 minuten) werd kilometer 36. Daarna kon ik weer wat van mijn krachten terugvinden omdat een tijd onder de 4 uur, mijn eigenlijke doel voor vandaag, er nog steeds in zat.
Een klein duimpje kon ik nog net opsteken. (Foto Hans)
 
Rekenen om te zien of ik nog onder de 4 uur kon komen, een PR zou het sowieso worden, maar ik wilde onder de 4 uur!
En dat lukte! Een finishtijd van 3uur 59 minuten en 9 seconde! Eindelijk mijn sub-4 gehaald.
 Een kleine lach kon er gelukkig nog vanaf!
 
Volgend jaar mijn doel gezet om hier toch nog meer van af te lopen. Met beter indelen en rustiger starten moet een tijd onder de 3:50' toch mogelijk zijn.........
 
De marathon van Rotterdam moet dat dan maar gebeuren. Veel bekende lopers willen daar ook weer knallen en ik heb al met John Hardema afgesproken dat hij mijn haas, oh nee, remmer wordt!
We gaan het zien.
 
Lees meer...
How did I get the idea:
The idea to run the busiest half marathon of the world came through the English forum: Shoerepairer.inf, a site for cobblers/shoemakers from all over the world but started by a English cobbler, Lee Ffrench.
 
On this forum some cobblers got the idea to loose weight by running and some of them put the goal to it, to finally be able to run the Great North Run.
In no time there were 7 English shoemakers in this group, only one with running-experience. (He did the Ironman!)
 
I was asked to join the team, because Lee allready knew I was the Running Cobbler from the Netherlands. Ofcourse I wanted to do that and finally meet some English colleague in real live.
 
The preperation:
I think all the running events in the UK are full in no time and the only way to get a ticket now is by running for a charity. Even if there is place for 54.000 runners in this world largest half marathon, there is a ballot for the tickets.
I made a quick desision: Just like Lee running for the Make A Wish UK foundation.
After contacting them I got a nice trainingshirt allready.
Through the forum I could help the starting runners. Nice to see you can help and motivate them.
After a short period the runners became addicted runners.
 
Hotel arranged by Lee en a ticket for the flight booked. Leaving on saterday afternoon so I can work in the morning. Two weeks later I would be running the Coast Marathon on saterday, so my wife Anja should be running the shop for two saterdays on her own. Not a good idea.
 
Special training for the Great North Run was really not necessary, because I train all the year. And a marathon in only two weeks after the GNR.
 
 
To Great Brittain:
Flying to the UK is a fast way to travel. My English colleague, Lee from Lowesoft in Suffolk, just above Harwich, was traveling by train to Newcastle and at the end he was travelling a half hour longer then I did!
In Newcastle on a hurry to the Expo, to see if could score some shirts for my daughters. And I did, three nice running shirts from the GNR. They wear them on school at the gym.
After the expo trying to find the hotel. After a short walk, a bustrip and a ride in a cab, I got to the hotel.
A clean shirt and up to the pub where Lee and a couple other runners and their family allready gathered.
Nice to meet them in real live after only contact through the forum. We did a drink (non-alcoholic) and a pasta-meal.
 
It is very difficult to understand what they all were saying: They are coming from all around the UK and sometimes they couldn't understand each other, so for me a extra problem because my English is not so very well.
 
After the meal we went to the hotel to make the stuf ready for the next morning and get to bed early.
 
To the start:
Around 8 on the morning of the race we gathered in the lobby of the hotel to travel by mini-van to the start. While we were waiting a sirene went of. The lady of the reception was running around and after a short while other guests came out of there rooms. Some of them in there underwear or the put some clothes on in a hurry. It seemd to be the fir-alarm. Nothing to see or smell!
When our bus arrived we got in and on the moment we want to leave a fire-truck arrived at the hotel with sirenes and lights!
Leaving the fireman and the other guests there we left with our mini-van to the start.
After a short trip the taxi stopped on the shoulder of the highway. Huh? Is he kidding? Nothing to see here. But he explained the he couldn't stop closer to the start and we have to walk for 5 minutes besides the highway to reach the start that was situeted on the highway.
 
The Great North Run:
The assembly area on the highway, just only 1 kilometer long, two sides of the guardrail. Yes, they need a lot of space to put 54.000 runners in.
A quick picture just before we all got in the right assembly-zone, not everyone was in the same zone.
      
This tame the bagage was not put in trucks but in one of the double decker busses. Something else for a change.
 
I was lucky to start in zone B, just behind the elite athletes. By the big screens in every zone you could follow what was happening around us: Interviews with other runners, the special song for everyone who was running in dedication of some-one, the start of the wheelers and the female runners.
 
Just two minutes before the start of the elite man and the big crowd there was a fly by from the Red Arrows! Yeah, what a great moment.
<---- Movie!     to the start!
 
Just 30 seconds after the starting-signal I was passing the starting line, so far in front I was.
 
The first miles were going much to fast, I didn't have problems wit the crowd. The route was until halfway on the large way, both sides of the guardrail. And behind the halfway point there was also room enough for all runners.
 
What a party down the road: Everywere shouting people, musicbands playing en a fabulous atmosphere.
Just after halfway I concluded this wasn't the place to run a PB. Especialy the partly uphill route decided me to enjoy the rest of the race.
I was running on the side of the road, giving high-fives to the public.
Unfortunately it started raining in the last 2 miles and not a little bit.
But the public put up their umbrella's and shouted extra to the runners.
 
I passed the finishline in 1:47'44", 6 minutes above my PB, but who cares?
 
After the finish on my way to the Finisher Bags with the medal, a finisher-shirt and the usual stuf like drinks and something to eat.
 
On my way to the bagage-bus a was stopped by two lovely girls from Make A wish UK. They congratuleted me with finishing the GNR and showed me the way to the CharityVillage with the MAW-tent. But I decided to go to the bus first to put on some dry clothes.
 
Back to the Charity Village and I was welcomed with a applause from the MAW volunteers.
A drink, something to eat and a perfect massage was what I got from them. TOP!
The volunteers were all surprised I cam all the way from the Netherlands to run the GNR for the Make A wish foundation.
     The finishers!
 
Soon the other runners from the Forum-team who collected money for MAW arrived.
A massage was also in their package:
            
 
After a while, we walked to the bus and went back to the hotel.
 
In the hotel a shower and some rest. Lee send me a text-message that we were meeting in the pub from last night. Earlier than we arranged, I think they were all very thirsty.
After a few drinks we crossed the street to go to the restaurant, Thank God It's Friday, for a good meal and some more drinks.
The evening ended with some Jaeger-Bombs, but I passed. (I don't like RedBull)
 
Back home:
After such a nice weekend it's also nice to go back home. With Lee a walked the next morning to the station where I took the bus to Newcastle Centre. Some shopping for presents for the lady's at home.
And on my way to the airport by metro and flying back home to the Netherlands.
 
Next year?
If I get the chance I will be back next year, together with the other Running Cobblers!
They asked me if I had a large house because they want to come to the Netherlands to do a run here.
No problem, my house is big enough and there are plenty of runs to do here. Hope we can arrenge that some time!
 
I want to thank Lee, Mark, Annette, Dean, Jay, Gavin, Stuart and all the other people for a great weekend!
I enjoyed it very much and hope to meet you all again sometimes somewhere!
 
Want to place a reaction? Click on "Reageer" and put your message down! Thanks!
Lees meer...
Vorig jaar riep ik in duinen vaak tegen mezelf: "Dit doe ik nooit meer...."
Maar ja, je weet hoe dat gaat, je wilt toch een revanche. Die tijd moet veel beter kunnen. Dus op 1 januari direct ingeschreven voor Nederlands Zwaarste Marathon, de Kustmarathon!
 
In de voorbereidingen het tweede deel van het parcours, 23 kilometer, waarin het strand en de duinen zaten gelopen. Alles goed voorbereid door Jacqueline.
Dat strand was een makkie, perfect glad zand en lekker hard. En ook die duinen: die waren veel lager als vorig jaar! Maar ja, bij deze training had ik de eerste 19 kilometer van het parcours niet af hoeven leggen.
 
 
Op de grote dag al vroeg met Kees op pad omdat de Vlaketunnel afgesloten was. Via een omweg kwamen we vroeg genoeg in Zoutelande aan. Van daar uit met bussen naar de start in Burgh Haamstede.
Het beloofde een warme dag te worden, met temperaturen tot 25 graden! En dat op 1 oktober!
 
Het plan was om vandaag een keer niet met Kees mee te gaan, wat zelden voor komt, maar op eigen tempo weg te gaan. In de sporthal kwamen we verschillende bekende lopers tegen waaronder Jacqueline en Ton die samen weg wilden gaan op 6 minuten per kilometer waarmee ik ook wilde starten. De deal was snel gemaakt: Ik loop met ze mee.
 
Na het startsignaal even zoeken naar het juiste tempo en lekker richting de stormvloedkering. Ton waarschuwde als mensen ons inhaalde om ons niet mee te laten zuigen, gewoon eigen tempo aanhouden. We komen ze vanzelf weer tegen.
 
 Ik voorop met achter mij Ton(565) en Jacqueline.
(Foto Maurice)
 
Tot een kilometer of 15/16 ging dat prima, maar daar gaf Jacqueline aan dat zij wat rustiger aan moest doen. Prima, voor mij ook goed. Ik wilde aan ze blijven hangen tot na het strand en dan, als het kon,  proberen iets te versnellen.
Maar na een poosje moest Jacqueline even een boodachap doen en toen besloot ik niet verder te vertragen maar op dit tempo alleen door te lopen.
 
Na 20 kilometer de strandopgang (Wow, wat een publiek, echt kippenvel) en dan het eerste stuk door het mulle zand naar de kustlijn.
Zwaar, mijn hartslag schiet omhoog en ik besluit op het strand eerst tot rust te komen met een stukje wandelen.
Maar het strand was niet zo mooi als bij de trainingsloop en ook niet als vorig jaar. Het werd dus ploeteren voor mij, als stadsmens, op het strand.
 
Net als vorig jaar was ik blij dat ik het strand weer af kon, ondanks dat ik nu wel wist wat er kwam: de duinen.
Op het strand was ik trouwens weer ingehaald door Jacqueline en Ton, maar ik kon helaas niet meer aanhaken.
 
De duinen waren voor mij nu een mooie gelegenheid om op adem te komen. Na een paar kilometer zag ik een loper over een hekje heen hangen, overgevend. Dat bleek Marco te zijn. Hij was zijn loopmaatjes al kwijt geraakt en had last van de warmte en van zijn maag.
Samen liepen we verder, steeds een stukje wandelend de duinen op en dan weer hardlopend naar beneden.
Na 32 kilometer gebeurde dat weer, maar toen ik na 15 seconde achter me keek was Marco verdwenen. Nou ja, dan maar weer allen verder.
 
Na 40 kilometer weer het strand op. Dit was nog erger: alleen maar los zand en langs de kustlijn proberen te lopen. Van hardlopen was voor mij (en de meeste anderen) geen sprake meer van. Ploegend door het zand naar de laatste keer omhoog, de dijk op naar Zoutelande.
 Laatste stukje dijk bij Zoutelande
(Foto Bjorn)
 
Langs het monument en de finish al in de diepte zien liggen. Nog een stukje door en terug door de hoofdstraat, tussen een haag van mensen, naar de finish. 
 
Binnen net binnen de 5 uur, 4 uur 56 minuten en 23 seconde om precies te zijn. Mijn slechtste marathontijd ooit.
De temperatuur tijdens deze kustmarathon, 25 graden, en het zand hadden me vandaag de kop gekost.
Ook dit vraagt weer om een revanche, dus volgend jaar hoop ik er weer bij te kunnen zijn!
 Duidelijk zichtbaar dat het strand me niet ligt!
 
Langs deze weg wil ik Petra, Erik(c?), Silvia en Hans bedanken voor hun support onderweg! Top!
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl